Verslag van de zelfgeorganizeerde reis van
Katrien Vandenbroucke

Donderdag 18 oktober 2007                      Nairobi - Baringo               290km                                                                   Bewolkt     Heet

6u45 Nemen we ons ontbijt na een slechte nacht achter de rug. Voor Michael thee of koffie met een eitje en een worstje, een typisch Engels ontbijt. Voor mij een paar stukken fruit.

Na het ontbijt wachten we ( een lange tijd ) op John en Teitus deze persoon zal voor een auto zorgen. Uiteindelijk aangekomen met een chique RAV4 Toyota automatic kunnen we na het inladen van onze bagage en het regelen van de papieren vertrekken. John vraagt nog of ik goed gekeken heb hoe de Kenianen rijden.  Ik ben er eerlijk gezegd niet gerust in want het is intussen al 9u dus volle spits. Met een bang hartje vertrekken we en we zitten al direct in de drukte. Het is nog eerst wennen aan de auto maar eens je doorhebt  dat hier de wet van de sterkste telt is het geen enkel probleem meer. Gewoon de stroom volgen en je niet laten doen. We rijden richting Nakuru  via de A104. Na een half uurtje zijn we uit het drukke verkeer en kunnen we op het gemak 100km/u rijden totdat we natuurlijk terug op onze hobbelweg zitten. Voor mij is dit ook weer een unieke ervaring en ik begin stilaan de rijstijl van de Kenianen over te nemen, ik begin mij zowaar op mijn gemak te voelen met  de auto.

11u45 Komen we aan in Nakuru waar we voor Michael eerst een pakje ophalen. Daarna vertrekken we richting Baringo, we nemen de B4 (dit is een zeer goede weg waar we goed kunnen doorrijden). We rijden via Mogotio en Marigat, hier stoppen we  (13u) in een plaatselijk restaurantje om ons middagmaal te nuttigen. Het is natuurlijk niet wat ik de voorbij 10 dagen gewoon was maar zo leer ik de typisch Keniaanse gebruiken het best kennen. We eten hier beef met groenten en chapati  (is een soort broodrecept, een beetje zoals een pannenkoek bij ons),  het was zeer lekker. Voor 400Sch hebben we met 2 personen gegeten en gedronken. 

Vanaf Mogotio rijden we door een prachtig  groen landschap met cactussen en veel sisal plantages. Sisal is een tropische vezel en wordt vooral voor touw, borstels en vloerbedekking  gebruikt. Het wordt gewonnen uit de bladeren van plantensoorten die tot de Agavenfamilie behoren.

Hier en daar is vanaf Marigat de weg onderbroken. Er liggen stenen op de weg omdat die weggespoeld zijn vanaf de zijkanten van de weg, op een gegeven moment moeten we zelfs een omweg maken door de busch omdat een deel van de weg weggespoeld is. We moeten zelfs een riviertje over die nogal  wat lager ligt. Ik denk dan vooral aan onze mooie wagen want er staat redelijk wat water in. Gelukkig staat de auto nogal hoog op zijn wielen. Verder op deze weg moeten we vooral opletten voor overstekende schapen, geiten en koeien. Maar voor de rest hebben we de ganse weg voor ons alleen, wat een verschil met Nairobi.

14u30 Komen we aan in Baringo, een klein dorpje, en installeren we ons in het de Weavers Lodge waar we even op onze positieven komen na een lange rit.

15u30 Met Davies (een vriend van Michael) maken we nog eventjes een wandeling naar het meer. Langs de “weg” komen we hier de typisch Keniaanse winkeltjes tegen, het ene tegen het andere.

Op het meer zien we de vissers aankomen met hun speciale bootjes die uit balsa hout gemaakt zijn. Dit is de lichtste houtsoort die er bestaat. De vis die ze meehebben wordt gecontroleerd door een plaatselijke inspecteur omdat er een quota is op de visvangst. Vrouwen lopen af en aan met manden op hun hoofd om de vis daarna te laten drogen of te verkopen. We hebben hier een prachtig zicht op het meer en aanschouwen er een prachtig tafereel van spelende kinderen die van een boom in het water springen. Daarna wippen we nog even binnen in de Soi Safari Lodge en spelen er nog een paar spelletjes pool (blijkbaar de tijdverdrijf van de Kenianen). Bij onze terugkeer springt Michael nog binnen bij plaatselijke barbier waar hij zich laat kortwieken. Hij blinkt weer helemaal. Rond 20u frissen  we ons op, nemen ons avondmaal (vis met rijst), en daarna naar mijn bed want ik ben bekaf.

Vrijdag 19 oktober 2007                                 Baringo (heet)                     18km

7u00 Vertrek ik met Davies voor een stevige wandeling in Baringo. Hier vertelt Davies mij hoe een termietenhoop in elkaar zit. Ze hebben 1 koningin, als de koningin te koud heeft maken de soldaten de hoop hoger. Wanneer je je hand boven de termietenhoop houdt kan je voelen als de soldaten aan het werken zijn, het voelt dan warm aan. Als de koningin te warm heeft maken ze onderaan ventilatiegaten waardoor de warmte naar buiten kan.

Onderweg komen we ook veel vogels en vooral cactussen tegen. In het geval je honger hebt kan men de vruchten van de cactus ook opeten.  Zoals je op de foto kan zien is het vruchtvlees rood en het smaakt heel lekker.

We komen ook manyattas (hutten) tegen van de Njemps people. Dit is een kleine stam die leeft in het Baringo District, de stam bestaat uit minder dan 10.000mensen. Na een goede 2uur  wandelen komen we bij rotswanden terecht en vraagt Davies of ik graag klim. Aan mij moet je dat natuurlijk geen twee keer zeggen. We beklimmen de rotswand tussen de geiten door, die het zo te zien beter  en rapper  kunnen dan ik. Goed zwetend komen we na een kwartiertje een eerste plateau tegen waar we eventjes op adem komen en de dorstigen laven, het is nodig want het is redelijk warm. Davies vraagt me of ik nog energie heb om tot boven te gaan. Natuurlijk, maar met deze hitte is het geen lachertje en het 2^de stuk is nog iets steiler, maar eenmaal boven loont het zeker de moeite. Van hieruit hebben we een prachtig zicht op het Baringomeer en de omgeving. Intussen maken we er gebruik van om even op adem te komen. Dan beginnen we aan de afdaling en met mijn korte beentjes op die rotsen is dat geen evidente zaak. Bezweet en moe maar voldaan staat Michael ons beneden op te wachten met de auto en keren we terug naar de lodge.

Eerst neem ik een douche en om een beetje verkoeling te zoeken gaan we nog eventjes naar het meer waar het een drukte is van jewelste. Bij onze terugkomst is het intussen etenstijd (13u30) en staan ze ons op te wachten met ugali, groentjes en geit (dit is ook de eerste maal dat ik dat eet, maar het smaakt). Vooraleer we een tochtje op het meer beginnen rusten we nog eventjes, want het is veel te warm om nu buiten te komen.

15u00 Vertrekken we om een boottochtje  te doen op het meer. Natuurlijk moet ik terug onderhandelen over de prijs. Ik krijg een tocht van 2uur voor de prijs van 1uur. Op het meer zien we hoe ze een visarend afgericht hebben om vlak voor de neus van de toeristen  een vis uit het water te halen. In het meer zitten ook krokodillen, nijlpaarden en een heleboel vis.
Het meer bevat ook 5 eilandjes. Op het grootste eilandje wonen ongeveer 500 mensen, er is een school en ze zijn ook bezig een hospitaal te bouwen. Om dit te financieren worden giften gevraagd aan de toeristen en  daarom geef ik aan Davies graag een gulle gift. Voor hun benodigdheden moeten ze altijd per boot naar het vasteland. Op dit moment is het heel heet en we hebben bijna een zonneslag gekregen van op het water te zitten.

17u30 Met Michael ga ik nog eens naar de Lake Baringo Club kijken. Dit is de plaats waar Peter altijd boekt als hij hier toeristen in de buurt laat logeren. Het is een prachtig gebouw. Bij onze terugkomst doe ik nog een praatje met de plaatselijke bevolking. Het nieuws en vooral de politiek worden hier goed gevolgd want op 28december zijn er nl verkiezingen. Als er een debat op de TV is zitten die mannen hier allemaal te lachen, het is alsof ze naar een komedie zitten te kijken. De mensen vertellen mij nl dat de politiekers allemaal leugentjes wijsmaken (maar dat is al geen nieuws meer zeker). Ze volgen hier wel meer de politiek dan bij ons.

21u00 Diner met rijst en groenten, hier geraak ik ook aan de praat met 4 hollandse meiden die eerder op de dag toekwamen. Tijdens het eten krijgen we ook een paar druppels regen maar na de hitte doet dit ongeloofelijk deugd. Met een frisse bries blijf ik nog een beetje napraten met Michael en Davies, waarna ik mijn bed opzoek. Door het vele lawaai (het lijkt hier wel de plaatselijke discotheek) doe ik bijna geen oog dicht. Een paar uur later val ik dan uiteindelijk als een blok in slaap.

Zaterdag 20 oktober 2007                                    Baringo ð Bogoria              116km
                                                                            Zeer warm

6u45 Ontbijt waarna we richting Bogoria vertrekken. Dit is de thuishaven van Michael en dat laat zich al vlug zien. We zijn nog maar net vertrokken en in het eerstvolgende dorpje stoppen we eventjes om de nonkel  (en zijn mamma) van Michael mee te nemen. Het is prettig om taxi te spelen zo kom je ook nog eens andere mensen tegen, en er is toch nog plaats in de auto. Die mensen moesten anders nog een heel eind te voet gaan en zo draag ik ook mijn steentje bij , wat de mensen zeer waarderen.

9u00 We zijn aan de Gate van het Bogoria National Park en Michael kan het regelen dat ik als local binnen mag. Hier komen we terug een paar beesten tegen zoals zebra’s, dik-dik’s, grands gazelles en  struisvogels. Voor de vogelliefhebbers zien we hier de Magpie Starling, Barn Swallow, Lilac Breasted Roller, en terug een heleboel flamingo’s. Onderweg stoppen we ook nog aan enkele warmwater bronnen die hier veelvuldig voorkomen, ze geven wel een onaangename geur van zwavel af.

De plaatselijke bevolking maakt van deze warmte gebruik om hun potje te koken, rondom ons zien we dan ook veel eierschalen rondslingeren. Hier zetten we dan ook onze passagiers af en keren we terug naar de uitgang van de Gate waar we eerst overnachting zoeken(een klein kamertje met een bed zonder douche en wc , echt primitieve toestanden). Voor de douche en wc moeten we naar buiten gaan en blijkt dan dat de aanvoer van het water kapot is. Geen wonder dat de dame in kwestie mij vroeg wanneer ik mij juist wilde douchen zodat ze mij een paar emmers water kon brengen, het heeft ook zijn charmes. Intussen is het middag en nemen we ons middagmaal.

12u30 Vertrekken we richting Michael’s dorp. Daarvoor moeten we dwars door het park). De wegen (als je al van wegen kan spreken) zijn hier nog slechter dan de weg naar Nakuru. Vanaf de Gate nemen we terug een paar passagiers mee. Een vrouw met een baby en nog twee mannen zo zit de auto terug goed vol. Sneller dan 30km/u kan je hier echt niet rijden, na een half uurtje slaan we rechts af en vanaf hier begint het fameus te stijgen en gelukkig hebben we een 4 x 4 want we kunnen hem goed gebruiken. Een klein half uurtje later komen  we aan in het dorp van Michael waar we eerst een bezoek brengen aan een gemeenschap (Michael is trouwens ook een lid) die zo ecologisch mogelijk probeert te leven. Een paar families leven hier tezamen. In het dorp ontmoet ik dan zijn vader waarmee ik een praatje sla en intussen probeert Michael zijn vrouw te vinden. Het is een klein dorpje waar iedereen elkaar kent en Michael wordt dan ook geen vijf minuten gerust gelaten. Vooraleer we onze terugtocht aanvatten drinken we nog iets, we moeten maken dat we niet uitdrogen omdat het terug zeer warm is. Vanaf boven heeft men een fantastisch uitzicht op het meer. Eenmaal beneden aangekomen zoeken we nog eventjes verfrissing aan het meer. Er is blijkbaar veel volk want ze hebben verlof omdat het Kenyatta day is. Het is een mooie tafereel, mensen zijn aan het volleyballen aan het piknicken en noem maar op.
Ze hebben zel fs een tent mee om zich te beschermen tegen de zon, zelfs barbecue stellen.

17u00 Gaan we terug richting dorp waar ik een douche probeer te nemen en nog een beetje mijn dagboek bijhoud. (Onderweg zijn we dan ook nog een grote schildpad tegengekomen).

19u00 Neem ik mijn avondmaal in het dorp en keer ik dan terug naar mijn slaapplaats zodat  Michael nog een beetje met iedereen een babbeltje kan slaan. Hier ontmoet ik 4 Tsjechische mannen die met een jeep vanuit Nairobi naar Uganda gereisd zijn. Daar hebben ze een stuk of 12 gorilla’s gezien waaronder zelfs 2 zilverruggorrilla’s (wat zeer uitzonderlijk is). Via hun videocamera  laten ze mij meegenieten van de prachtige beelden die ze daar genomen hebben. Die gasten hebben in Nairobi een jeep gehuurd met alles erop en eraan, ze hebben zelfs een hele uitrusting mee om zelf eten te maken. Omdat ik zopas gegeten heb sla ik vriendelijk het aanbod af om mee te eten, ik blijf wel nog voor een babbel en een drankje waarna ik in de late uurtjes mijn bed opzoek om de volgende dag fris te beginnen want we hebben een lange rit voor de boeg.

Zondag 21 oktober 2007                                      Bogoria - Naivasha           184km                                                                            Heel warm

8u25 Vooraleer ik vertrek neem ik nog eerst afscheid van de 4 Tsjechen.  Ze zijn al naarstig hun ontbijt aan het klaarmaken. Water koken voor de koffie en de eitjes. Het ziet er lekker uit. Michael is een tijdje zoek en komt af met een verhaal dat hij deze nacht zijn kamer heeft afgestaan aan een vrouw en twee kinderen en dat hij dan geprobeerd heeft om in de auto te slapen. Hij heeft geen oog dicht gedaan en het is hem ook aan te zien. Eindelijk kunnen we dan vertrekken.
9u30 We overschrijden terug de evenaar (de vorige keer had ik er niet op gelet dat we de evenaar waren overgestoken) en onderweg komen we ook veel honingkraampjes tegen. Nog eventjes tanken en dan kunnen we terug onze bumpy road op. Er zit nu zelfs meer verkeer op dan een gewone werkdag. Het stof mogen we er natuurlijk terug bijnemen (ze besproeien de weg wel met water tegen het stof maar daardoor ziet onze auto eruit alsof hij een modderbad ondergaan heeft)

11u30 Met een stoflong komen we aan in Naivasha waar we terug een slaapplaats zoeken. We nemen onze intrek in het Pelican Hotel (400sch met wc en douche op de kamer). Gelukkig kent Michael een beetje de hotelletjes waar de gidsen en de chauffeurs overnachten zodat we niet lang moeten zoeken. Bij het hotel is ook een restaurantje met een uitgebreide kaart want ik ben blij dat ik deze middag eens iets anders kan eten dan rijst, ugalie of beef. De vis met groentjes en lekkere frietjes waren overheerlijk. Omdat Michael deze nacht niet geslapen heeft zoekt hij dan ook zijn bedstee op. Intussen maak ik dan maar een plaatselijke wandeling waarbij ik nog eens binnenspring  in de Ebony shop (hier heb ik voatje en moetje geholpen om af te dingen). De Kenianen werken hier gewoon langs de weg (ik vraag mij eigenlijk af zij eigenlijk een werkplaats hebben), sleutelen aan auto’s, fietsen herstellen en noem maar op. In Naivasha zijn bezig met het aanleggen van trottoirs (wat je hier zelden ziet), parkeerplaatsen en ook een nieuw wegdek. Terug aangekomen in het hotel rust ik nog wat en wanneer Michael terug wakker is vul ik ook nog mijn vogellijst aan.

19u00 Avondeten en daarna nog een beetje rustig napraten met de plaatselijke bevolking. Deze dag  een beetje een overgangsdag en de rust hebben we goed kunnen gebruiken want morgen moeten we in goede conditie zijn want dan beklimmen we de Mount Logonot.

Maandag 22 oktober 2007                            Naivasha - Mount Longonot - Naivasha     50 km
                                                                    Regenachig -  Bewolkt warm - Snikheet

7u15 Deze dag begint niet goed om een beklimming te doen want het is aan het regenen en ik neem dan ook voor het zekerste mijn regenjas mee. In de plaatselijke supermarkt  slaan we eerst nog onze voorraad in voor de beklimming van de Mount Longonot (2777m). Deze berg is een uitgedoofde vulkaan die sinds 1983 beschermd wordt als Mount Longonot National Park.

8u30 We zijn aangekomen aan de poort van het park en ik betaal  er 1640sch (20dollar + 100sch voor Michael). We stoppen onze voorraad in onze rugzakken en we kunnen vertrekken (We zijn de eerste van de dag). Gelukkig is het intussen gestopt met regenen. De eerste 300m zijn plat en vanaf dan begint het stilaan te stijgen. Door de zachte ondergrond is het nog moeilijker want je glijdt constant door.  Onderweg komen we ook enkele arbeiders tegen die het wandelpad een beetje effen maken want door de erosie zitten er redelijke kloven in. Michael houdt er een redelijk tempo op na en na 45min staan we dan al aan de rand van de krater ( ik stop nu en dan toch even om mijn waterpeil op niveau te houden). Eventjes genieten van het uitzicht en dan zetten we onze tocht verder richting hoogste top. Het gaat hier op en neer en intussen is het ook al warmer geworden, de druppels stromen dan ook  van mijn gezicht (van mij in ieder geval toch want  zo te zien heeft Michael daar geen last van). Gelukkig is er nu en dan nog eens een wolkje om de zon tegen te houden en boven is er ook nog een fris briesje.

10u00 Na een steile beklimming zijn we aangekomen op de hoogste top (2777m). Het is soms ongelooflijk door welke smalle gangetjes we moet klimmen of dalen, hierbij moeten we vooral opletten dat we niet uitglijden. Vanaf hier hebben we natuurlijk een nog mooier uitzicht. We zien Hell’s Gate, het Naivasha meer en Crater Lake. Het is het ideale moment om eventjes uit te rusten en de innerlijke mens te bevoorraden, vooral water drinken is de boodschap en boven ons hoofd vliegen er  een paar Verreaux’s eagles en we zien ook nog een Greenbull. Na een korte pauze vatten we terug onze tocht aan en enige tijd later komen we op een pad terecht die een beetje lager ligt dan de kraterrand, Michael vertelt me dat er buffels op dit pad gelopen hebben. Het blijft maar stijgen en dalen en opeens zie ik Micael uitglijden, gelukkig zonder veel erg maar hij heeft toch wel lichtjes zijn knie bezeerd. Doordat de grond uit een soort agrexkorrels bestaat ben ik dan ook blij dat ik mijn sandalen aanheb want het gaat nl rapper om steentjes uit uw sandalen te halen dan uit uw schoenen en het is intussen voetmassage. Een tijdje later zijn we terug aangekomen aan het beginpunt van de kraterrand en zo kunnen we aan de afdaling beginnen. In de verte zien we ook nog een paar elanden en zebra’s. In de afdaling moet ik het een beetje rustiger aandoen want ik begin namelijk krampen te voelen in mijn kuit, maar ja, dat kan bijna niet anders want Michael zegt me dat hij nog nooit zo rap deze wandeling  gedaan heeft. Het is natuurlijk ook een voordeel als je met twee kan klimmen, met een groep hou je ook rekening met de anderen.

11u45 We staan terug aan de ingangspoort en geloof het of niet maar we hebben de wandeling geklaard in 3uur en 15min de volledige kraterrand incluis. We keren dan stilletjesaan terug naar Naivasha. Ik heb me echt geamuseerd en aangekomen in het hotel neem ik eerst een douche want ik zit volledig onder het stof. Daarna gaan we nog iets eten en drinken.

20u00 Avondeten in het restaurant, het smaakt na deze aktieve dag , voor mij kip met friet en voor Michael ugali met beef en groenten. Hiervoor betaal ik maar 330sch met drank erbij, dus voor die prijs kan je niet sukkelen hé. Na het bekijken van het avondnieuws gaan we slapen want morgen hebben we een zeer lange rit voor de boeg richting Masai Mara.

Dinsdag 23 oktober 2007                               Naivasha - Masai Mara   261km
                                                                     Bewolkt        Warm

6u45 Ontbijt en om 7u vertrekken we al richting Masai Mara en  we kunnen redelijk goed doorrijden. In Maai Maahuy slaan we rechts af en vanaf hier begint het terug met de slechte wegen. Gelukkig heb ik een gids mee want ik zou begot niet weten hoe je hier anders de weg kunt “terug”vinden, ze kennen hier namelijk geen wegaanwijzers.

9u00 Komen we aan in Narok. Dit is de grootste stad vooraleer men in Masai Mara toekomt, het is dan ook aan te raden om hier te tanken en eventueel nog een beetje voedsel en drank in te slaan.

Nadat we onze auto voorzien hebben van de nodige diesel kunnen we terug de weg op. Vanaf hier zijn de wegen weer berijdbaar zodat we op het gemak 95km/u kunnen halen. Na ongeveer 180km  komen we op een stuk zoals de weg naar Amboseli, maar deze is toch een beetje beter, er zitten minder bumps in, zodoende komen we een uurtje later al aan de Sekenani Gate. Hier moet ik 6550sch betalen, een beetje minder omdat Michael een ticket weggenomen heeft zodat we er al 2 hebben zogezegd. Het eerste dier dat we hier tegenkomen is een leeuw die zit te jagen op een paar gnoe’s. Ze staakt de poging en steekt vlak voor onze neus de weg over en gaat zich achter een boom leggen, het maar wanneer we verder rijden dat we zien dat er nog twee leeuwen liggen. We komen ook de eerste topi’s (of lierantilopen) tegen, alsook nog een familie wrattenzwijnen. Voor de vogelliefhebbers komen we ook nog Lappet Faced Vultures tegen alsook een Bateleur. De wegen in het park liggen er slechter bij dan in Amboseli, je mag en kan er dus toch niet rap rijden.

13u00 Zijn we aangekomen in het River Side Camp. Dit kamp bevindt zich juist buiten de gate. De mooie dame (Priscilla) toont ons een cabanne (2550sch/persoon), heel mooi ingericht met badkamer en wc , zelfs een klein keukentje ontbreekt niet. Voor mijn budget is dat een beetje teveel en neem ik een tent (wat veel gezelliger is).

15u00 Mary de kokkin van de dienst heeft intussen een voortreffelijke maaltijd klaargemaakt. Het is al een tijdje geleden dat ik nog zo goed heb gegeten. Na de maaltijd nemen we nog eventjes platte rust vooraleer we terug op safari gaan. Een halfuurtje later zitten we al terug tussen de leeuwen,gnoe’s, zebra’s, topi’s en noem maar op.

Topi's

We zien ook weer een nieuwe vogelsoort, de Bandet Mengosi. In het park krijgen we ook nog een plaatselijke regenbui over ons hoofd.

18u30 Terug aangekomen installeren we onze tent, we krijgen 2 matrassen en 2 slaapzakken. We douchen en dan begint de drukte hier pas want op het kampeerterrein zijn de Nieuw-Zeelanders ook toegekomen. Het is een grote bende, ik denk dat ze met een stuk of dertig jonge gasten zijn.

20u30 Een heel lekker avondmaal, gebakken aardappeltjes met gekookte groentjes en een beef stoompotje (het is alsof ik in een vijfsterren restaurant zit). Vooraleer ik mijn bed opzoek maak ik nog eerst een wandeling, maar van slapen komt er niet veel in huis omdat een paar luiddruchtige bavianen de buurt wakker houden.

Woensdag 24 oktober 2007                 Masai Mara (zeer warm)       69km+35km+31km

6u30 Met de ochtendstond heeft goud in de mond vertrekken we voor een Game drive. Op onze tocht komen we veel tegen zoals een leeuw die iets aan het verorberen is alsook 3 vossen die aan het knabbelen zijn. Het is ongelooflijk hoe andere drivers zich gedragen, zij rijden gewoon op het gras om zo dicht mogelijk bij de dieren te komen. Wij houden ons natuurlijk aan de regels en blijven  plichtsbewust  op de weg. Voor de vogelliefhebbers: de Sooty chat arrow en de Marked Babbler. Doordat onze maag begint te knorren keren we dan ook terug voor het ontbijt.

9u00 Mary zal mij zeker niet laten verhongeren,ze heeft voor een hoop fruit gezorgd. Ze heeft zelfs pannenkoeken gebakken voor mij (ik kan dan natuurlijk niet anders doen dan er een paar op te eten). Na ons lekker ontbijt hebben we weer krachten genoeg om terug het park in te gaan. We zien terug een paar leeuwen (ik kan de tel al niet meer bijhouden), secretarisvogels, de Water Thick-knee, Woodland Kingfischer en 4 grote Southern Ground Hornbill’s.

Southern Ground Hornbill

Een tijdje later is Michael de eerste om een leeuw te spotten die aan het jagen is op een gnoe en zij krijgt hem nog te pakken ook. Het is een mooi  schouwspel. We naderen en zien de leeuwin met haar prooi spelen en een poosje later komt er nog een leeuwin. De eerste leeuwin verlaat haar prooi en Michael zegt dat ze de mannetjesleeuw gaat halen. We besluiten dan de leeuwin te volgen want andere drivers rijden terug tot op één meter van de dieren en ze versperren dan ook ons zicht (ongeziene taferelen doen zich voor, de één wil niet onderdoen voor de ander). Na enige tijd zien we de leeuwin echter met 3 welpjes afkomen die ze naar de prooi brengt, het is koddig om de kleintjes te zien lopen. We laten de leeuwen voor wat ze zijn en beginnen stilaan aan onze terugtocht want op dit moment is het zeer heet en de dieren zoeken dan ook de schaduw op.

13u00 Middagmaal waar Mary terug zichzelf overtreft. Ze heeft voor spaghetti gezorgd met een lekker sausje met vlees alsook nog een portie koude groentjes. Voor dessert heeft ze ook nog een schotel fruit. Michael gaat rusten en ik praat nog wat met Mary, ze heeft 3 kinderen waarvan twee meisjes al het huis uit zijn en nog één schoolgaande jongen. Ook vertelt ze mij dat ze aan het sparen is voor een huisje te bouwen (hier zou dit ongeveer  150.000sch moeten kosten). Omdat ze van haar man geen vrijheid kreeg en hij veel te dominant was is ze gewoon vertrokken. Na ons gesprek ga ik nog een beetje rusten en mijn papierwinkel bijhouden.

16u00 Vertrekken we terug voor een Game drive en ongelooflijk maar waar, maar we zien terug een heleboel leeuwen (ik denk dat we er al meer dan 30 gezien hebben). Nieuwe dieren komen we dan ook niet meer tegen, maar wel een twintigtal gieren die een karkas kaal eten. Om 18u00 keren we dan ook terug en douchen ons (vooraleer die bende terug toekomt), het doet deugd. Morgen vertrekken we terug naar Nairobi en we laten dan ook de wagen nog een keer wassen.

Donderdag 25 oktober 2007                Masai Mara - Nairobi            259km
                                                           Warm                Bewolkt

6u45 Ontbijt en na het regelen van de financiële zaken vertrekken we richting Nairobi. We nemen vanaf de gate terug twee passagiers mee. Vooraleer we aan de andere gate zijn moeten we nog eerst een stuk door het park (ik hoop nog in een allerlaatste poging om een luipaard te zien, maar het mag niet zijn, het zal voor een andere keer zijn). We zetten onze passagiers af en tot in Narok hebben we goede wegen. Vanaf Narok gaat het bergop en bergaf, het is alsof ik in de Alpen of de Pyreneeën zit. Het enige nadeel is dat ze hele weg aan het herstellen zijn, maar éénmaal deze weg zal afgewerkt zijn zal dat een hele verbetering zijn voor de mensen die richting Masai Mara gaan. In Maai Mahuy slaan we rechts af en vanaf hier hebben we terug een prachtig zicht op de Rift Valley (deze weg heb ik intussen al een 4-tal keer afgelegd, dus ik ken ze al). Aan het uitzichtpunt houden we eventjes een tussenstop vooraleer in Nairobi te arriveren.

12u30 Komen we aan in Nairobi, wat een drukte van jewelste. Met Teitus hebben we afgesproken aan het Hilton Hotel, maar voor de allerlaatste kilometer hebben we bijna een half uur nodig. Teitus en Michael brengen me naar Mike en Maria. Ik regel nog eerst de financiële kant en met pijn in het hart  neem  ik dan afscheid van Teitus en Michael. Het is een aangenaam weerzien met Maria, en ik zie dan ook voor de eerste maal hun zoontje Warris. Na een verkwikkende douche moet ik natuurlijk uitgebreid mijn verhaal doen. Met Maria ga ik daarna nog even naar de plaatselijke bar waar we nog een paar spelletjes pool spelen (maar om Maria te verslaan zal ik nog een beetje moeten oefenen). Nadat Maria een paar mannen naar huis gespeeld heeft gaan wij ook huiswaarts.

20u00 Nemen Mike en Maria mij uit eten, we rijden daarvoor naar één van de betere wijken van Nairobi (wat een contrast). Een heel modern complex met alles erop en eraan restaurants, een filmzaal, winkels en noem maar op. Je ziet dan ook aan de mensen die hier rondlopen dat het niet voor iedereen is weggelegd, je ziet hier dan ook veel blanke mensen. Ik loop hier dan ook nog even de bookshop binnen om mijn vogelboek te kopen. Deze winkel is nl open tot 23u. We springen dan ook nog even binnen in hun stamcafé en spelen hier terug nog een paar spelletjes pool, en laat in de avond keren we dan huiswaarts. Het was een lange dag.

Vrijdag 26 oktober 2007                        Nairobi (fikse regenbuien)    

10u00 Ontbijt bij Mike en Maria en daarna ga ik met Maria en hun chauffeur John naar de markt. We rijden hier door de gevaarlijkste buurt van Nairobi. Het is de eerste keer dat ik mij niet op mijn gemak voel, ze zitten je hier van alle kanten te begluren. Eénmaal door de wijk gepasseerd rijden we nog 15min en dan stoppen we in een andere wijk met allemaal winkeltjes, het ene tegen het andere. Gelukkig heb ik mijn regenjas mee en Maria had me ook aangeraden om waterdichte wandelschoenen aan te doen want nu en dan krijgen we een fikse regenbui over ons hoofd. Maria doet daar haar inkopen van kledij omdat het hier een pak scheelt in de prijs en na 2uur rondslenteren nemen we het openbaar vervoer richting centrum. Amaai wat een toestanden de bussen zijn rijdende discotheken, de zogezegde conducteur slaat telkens op de ruit om aan te geven als er iemand af of op de bus moet. Een rit kost maar 20sch. Het is ongelooflijk hoe die gasten hier rijden. In het centrum stappen we af en daar nemen we aan de halte een busje richting Kilileschwa. Je stapt in het busje en als het busje vol zit vertrekken ze, dit duurt echter niet lang. Terug aangekomen bij Mike en Maria maak ik mijn bagage klaar en na een uitgebreid afscheid  brengt een taxi mij naar de luchthaven (Mike en Maria vertrekken nl naar Mombassa, waar haar moeder woont).

De rit duurt normaal maar 20min maar nu doen we er toch 1uur over, de wegen zitten overvol.

18u15 Normaal zou mijn vliegtuig dan vertrekken maar  tegen dat we de lucht in zitten zijn we al twee uur later. Voor mij is dat geen probleem omdat ik dan minder lang moet wachten in Addis Ababa waar ik de vlucht richting Brussel neem.
8u40 Aankomst in Brussel waar mijn vader en mijn zuster mij afhalen. Ik ben blij dat ik terug thuis ben want het was een lange vlucht.

Het was een fantastische reis waar ik veel van genoten heb (en in de laatste 10dagen heb ik toch wel een beetje de anderen van de groep gemist).